Krzysztof Henisz, malarz, ilustrator i ceramik, współtwórca eksperymentu łysogórskiego polegającego na wprowadzeniu do architektury kompozycji ceramicznych opartych na malarstwie abstrakcyjnym, stworzył w latach 60. i 70. XX wieku szereg dzieł ceramicznych w dziedzinie sztuki sakralnej. Początek jego działań wiązał się z rozpoczęciem powojennej dyskusji o konieczności odnowy sztuki kościelnej i decyzji Soboru Watykańskiego II otwierającego sztuce współczesnej wstęp do kościołów. Prace Henisza to barwne, figuratywne płaskorzeźby, umieszczane wewnątrz lub na zewnątrz kościołów, najczęściej sceny ukrzyżowania, stacje drogi krzyżowej, emblematy z symbolami wiary i symbolami ewangelistów, a także krucyfiksy i chrzcielnice. Dzieła te są interesującym przykładem zastosowania ceramiki w powojennej sztuce sakralnej.
PEŁNA WERSJA  A RTYKUŁU DO  POBRANIA |
Newsletter