W dniach 9–20 kwietnia w Centrum Sztuk Użytkowych na ASP we Wrocławiu odbędzie się wystawa ceramicznych prac prof. Krzysztofa Rozpondka
Artysta tak pisze o wystawie:
"Tytuł wystawy jest być może mylący, każdy kto spodziewa się erotyków czy wątków melodramatycznych, poczuje się zapewne rozczarowany. „Płomienny pocałunek” to nawiązanie do śladów ognia na czerepie ceramicznym, powstających podczas wypału w piecach operujących żywym płomieniem. Są one atrakcyjnym, chociaż nie w pełni przewidywalnym dopełnieniem procesu. Dlatego staram się urozmaicać efekty uzyskiwane w urządzeniach elektrycznych poprzez redukcję z użyciem oleju lub trocin, a jeszcze chętniej korzystam z różnego rodzaju konstrukcji opalanych drewnem, gazem, koksem lub węglem (tongkgama, raku, piec do ceramiki czarnej lub węgierski). Jest to całkowicie zgodne z najbardziej esencjonalną definicją prof. Rudolfa Krzywca, który stwierdził, że ceramika to po prostu glina plus ogień.
Prezentowane obiekty to wybór prac wykonywanych od 2023 r., obok realizowanych w ramach wcześniej powstających cyklów („Krokwie”, „Balast”, „Roll&Scroll”, „OSTre”, „Organum”, „koraB”) pojawiają się kolejne grupy form jako wynik aktualnych poszukiwań („Przystające”, Odrzucony/Węgielny”, Element”, „saRKo”). Kontynuacja, wynikająca z wierności pierwotnym fascynacjom, zderza się z potrzebą testowania nowych rozwiązań formalnych i technologicznych. Niezależnie od brył, które dominowały w dotychczasowym dorobku, pojawiają się też reliefowe kompozycje na płaszczyźnie („bezOBAZY”, „Mimozaiki”).
Wyselekcjonowane eksponaty mają charakter abstrakcyjny, odnoszą się jednak w określony sposób do harmonii panującej w naturze lub nawiązują do logiki wytworów z obszaru techniki i cywilizacji, bez jednoznacznego wiązania ich z konkretną funkcją. Lapidarność formy koordynowana jest ze zróżnicowaną strukturą i fakturą powierzchni, a całość wynika z dążenia do zachowania konsekwencji między doborem surowców, metodą kształtowania, techniką barwienia i sposobem utrwalenia. Rezultaty są przede wszystkim efektem zgłębiania istoty wykorzystywanego materiału i prowadzenia z nim pewnego rodzaju dialogu. To cechy tworzywa i towarzyszący jego obróbce warsztat są punktem wyjścia do kreacji, inspiracją samą w sobie. Szamotowe lub kamionkowe korpusy uzupełniane są detalami ze szkła, skóry, drewna i metalu, ale fundamentem pozostaje zawsze ceramika".
Krzysztof Rozpondek (1961 r.) ukończył studia w Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych we Wrocławiu (obecnie Akademia Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta), uzyskując dyplom pod kierunkiem prof. Krystyny Cybińskiej w roku 1987. Pracownik macierzystej uczelni od 1989 r., w roku 2012 otrzymał tytuł profesora sztuk plastycznych. Prodziekan Wydziału Ceramiki i Szkła w kadencji 1996 - 2020. Stypendysta Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w 2008 r. Członek Rady Programowej Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku w kadencjach obejmujących lata 2009-2014. Od 2014 do 2020 był członkiem Rady Naukowej dwumiesięcznika Szkło i Ceramika. Współzałożyciel interdyscyplinarnej grupy OŚcienia, należy do Związku Polskich Artystów Plastyków. Organizator akcji wypału obiektów ceramicznych w piecach polowych: węgierskim, raku i trocinowym. Uczestnik międzynarodowych plenerów i sympozjów: w Bolesławcu (1991, 1993, 1994, 1999, 2000, 2005, 2023, 2024), Kamieńcu Ząbkowickim (1996), Kole (2013) Lubinie (2001), Luboradowie (2007, 2008), Orońsku (2008, 2009, 2018, 2025), Starym Gronowie (1990), Tułowicach (1987, 1988, 1989, 1990), Wałbrzychu (1992, 2006), Zdunach (2010, 2014), a także w Willebadessen (1992) i Glindow (1995) w Niemczech, Kohila (2006) w Estonii, Eskisehir (2009) w Turcji, Zvartavie (2012) na Łotwie, w Kalinovie (2003, 2025) i jako gość specjalny w Zelenym Mlynie (2013) na Słowacji, w Sighisoarze w Rumunii (2016) oraz w Sofii/Busency (2018) w Bułgarii. Odznaczony m. innymi: Krzyżem Zasługi (2017), Medalem za Długoletnią Służbę (2019), Medalem Stulecia Odzyskanej Niepodległości (2019), Medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis (2023), Medalem OP WP W Służbie Bogu i Ojczyźnie (2020), Odznaką Zasłużony dla Kultury Polskiej (2011), Odznaką Honorową Zasłużony dla Województwa Dolnośląskiego (2013).
Jego prace znajdują się w zbiorach
Prace w zbiorach: Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku, Muzeum Narodowego we Wrocławiu, Muzeum Narodowego w Poznaniu, Muzeum Ceramiki w Bolesławcu, BOK MCC w Bolesławcu, Muzeum Ziemi Prudnickiej w Prudniku, Nowohradskiego Muzeum i Galerii w Łuczeńcu (Słowacja), Muzeum Uniwersytetu Anadolu w Eskisehir (Turcja), Fundacji Pontes Artis w Sofii (Bułgaria), Fundacji Unikat w Jeleniej Górze, Tohisoo Manor w Kohila (Estonia).
Wernisaż wystawy: 9 kwietnia 2026, godz. 17:00
Termin: 9–20.04.2026
Miejsce: Hol CSU ASP im. E. Gepperta we Wrocławiu, ul. Traugutta 19/21
Magdalena Gazur – trendsetterka bolesławieckiej ceramiki
Podróż śladami porcelanowej litofanii
Szepty ziemi. Lokalny surowiec w praktyce ceramicznej
Krąg osobisty – dialog artystyczny na ceramicznych paterach
„Dom”. Wystawa ceramiki litewskiej w Gdańsk
Historia dekorowania polskiej porcelany metodą kalkomanii w latach 1890–1950
Światło „Zawiercia”. Wybrane przykłady szkła oświetleniowego w stylu art déco z huty szkła w Zawierciu
Szkliwa dla praktyka – na przełaj przez naukę i technikę. Język tlenków i mapy możliwości
Pigmenty ceramiczne. To one zmieniły porcelanę
Fajans pomorski. Dialog kultur utrwalony w ceramice regionu