Wystawa „Płynny dialog – artyści Katedry Szkła Wrocławskiej Akademii Sztuk Pięknych”, prezentowana w dniach 16 maja – 30 sierpnia 2026 roku w Muzeum Powiatowym w Nysie, stanowi wielowymiarową opowieść o naturze szkła, procesie twórczym oraz relacjach budowanych pomiędzy artystą, materią i odbiorcą, opowiada o przepływie idei i znaczeń. Ekspozycja wpisana w program Nocy Muzeów gromadzi twórców związanych z Akademia Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu i ukazuje szkło jako medium wyjątkowo podatne na metaforę płynności zarówno w sensie fizycznym, jak i symbolicznym.
Płynność rozumiana jest tu jako zdolność do przemiany, przepływu i nieustannego dialogu. W szkle ujawnia się ona dosłownie w procesie formowania gorącej masy, powstającej w temperaturze przekraczającej tysiąc stopni Celsjusza. Jednak dla artystów Katedry Szkła płynność staje się również sposobem myślenia o sztuce, która wiąże się z otwartym, dynamicznym i opartym na wymianie doświadczeń procesem. Dialog nie przebiega wyłącznie między twórcami, lecz także pomiędzy dziełem a widzem, emocją a formą, światłem a materią.
Prezentowane na wystawie realizacje prowadzą wielogłosową narrację o możliwościach szkła jako medium artystycznego. Obiekty organiczne i geometryczne, abstrakcyjne i figuratywne, transparentne lub nasycone kolorem, gładkie bądź fakturalne, ukazują niezwykłe napięcie pomiędzy kruchością a trwałością, wizualną lekkością a masywnością, blaskiem a matem. Szkło staje się tu nośnikiem emocji, pamięci i osobistych doświadczeń, a jednocześnie przestrzenią eksperymentu formalnego i technologicznego. Wystawa ujawnia indywidualne sposoby interpretowania medium szkła i budowania autorskiej wypowiedzi. Każdy z twórców wykorzystuje odmienne strategie formalne i techniczne, jednak wspólnym mianownikiem pozostaje wrażliwość na proces, światło i materialność tworzywa i płynny dialog prowadzony na temat natury i grawitacji, koloru i struktury, abstrakcji i geometrii, kontaktu i doświadczania. Koncepcja wystawy prowadzi widza przez tę debatę o zanurzeniu w procesie twórczym, który wymaga wrażliwości, uważności, intuicji i otwartości na zmianę zapraszając do wejścia w przestrzeń refleksji i współodczuwania, gdzie szkło przestaje być jedynie materiałem, a staje się medium komunikacji. W nyskich salach muzealnych powstaje dzięki temu szczególna strefa spotkania artystów, dzieł i widzów, w której doświadczyć można będzie płynnej, wielowymiarowej rozmowy o kondycji człowieka i emocjach.
Kuratorki: Beata Mak-Sobota i Ewelina Kwiatkowska
Artyści: Dagmara Bielecka, Kalina Bańka-Kulka, Joanna Bujak, Małgorzata Dajewska, Wojciech Peszko, Antonia Joszczuk- Brzozowska, Marzena Krzemińska-Baluch, Agnieszka Leśniak-Banasiak, Beata Mak-Sobota, Kamila Mróz, Jagoda Nowak-Bieganowska, Paweł Palewicz, Kazimierz Pawlak, Stanisław Sobota, Adam Włodarczyk, Magdalena Wodarczyk, Justyna Żak
Miejsce: Muzeum Powiatowe w Nysie, ul. Biskupa Jarosława 11, Nysa
Tekst: Beata Mak-Sobota
Każdy fragment ma znaczenie – wywiad z prof. Mirosławem Kocińskim
Sylwetka Władysława Garnika
Maria Słaboń. 40 lat zapisane w szkle
Uwięzione w świetle — Maciej Zaborski
Litofanie i Formy Bio-Logiczne
Między kontrolą a przypadkiem. Katarzyna Krej
Ontologie formy. Dialog ceramiki i malarstwa – wywiad
Elżbieta Piwek-Białoborska (1922–1989). Ceramika – forma – dekoracja
Płynny dialog – zanurzenie i przepływ
Sztuka higieny. Lampy katalityczne