Artykuł otwiera serię tekstów przybliżających artystom i rzemieślnikom naukowe i techniczne aspekty szkliwienia ceramiki. Celem jest umożliwienie świadomego kontrolowania tego procesu. W artykule wyjaśniono istotę szkliwa jako zestalonej, przechłodzonej cieczy o strukturze amorficznej oraz omówiono trzy główne grupy funkcjonalne jego składników. Przeanalizowano cztery główne funkcje użytkowe szkliwa: zapewnienie szczelności i higieniczności, wzmocnienie mechaniczne wyrobu poprzez kontrolę naprężeń wynikających z dopasowania współczynników rozszerzalności cieplnej (CTE), odporność na degradację chemiczną i mechaniczną oraz walory estetyczne. Zaproponowano również proste metody testowania jakości szkliw w warunkach warsztatowych oraz przedstawiono praktyczne wnioski wskazujące odbiorcom, w jaki sposób zrozumienie fizykochemicznych podstaw szkliwienia może wesprzeć pracę artysty lub rzemieślnika.
PEŁNA WERSJA  A RTYKUŁU DO  POBRANIA |
Newsletter