Artykuły

Technikum Przemysłu Szklarskiego funkcjonowało przez ponad 50 lat. Po jego likwidacji w tym samym budynku, w ramach zespołu szkół, działały kolejne technika oraz szkoły branżowe. Nadchodzący jubileusz, którego obchody zaplanowane są na 20 listopada br.,
zgromadzi jednak wszystkich absolwentów – zarówno tej szkoły, jak i później funkcjonujących placówek. Będzie to wyjątkowy dzień powrotu do młodzieńczych lat: do szkolnych korytarzy, słów nauczycieli, pierwszych przyjaźni i marzeń, które właśnie tutaj zaczynały nabierać kształtu. To także dzień spotkania ludzi, których połączyło jedno miejsce – szkoła zapisana w sercu na całe życie. A jak to się zaczęło?

W 1948 roku, z powodu trudności lokalowych, za zgodą Centralnego Związku Przemysłu Mineralnego podjęto decyzję o przeniesieniu Gimnazjum Przemysłowego Hutnictwa Szkła w Piotrkowie Trybunalskim do nowej siedziby. Wybór padł na Wołomin. Rok później, na terenie przekazanym przez Miejską Radę Narodową, rozpoczęto budowę gmachu szkolnego oraz internatu. Inwestycję realizowano na podstawie założeń inż. Aleksandra Dobrzańskiego oraz projektu opracowanego przez inż. arch. Kazimierza Lewaka. O wyborze ostatecznej lokalizacji szkoły zadecydowała bliskość stolicy, gdzie funkcjonowały zalążki przyszłych organów władzy oraz ośrodki związane z branżą szklarską. Nie bez znaczenia były również działające w pobliżu huty szkła, które potrzebowały średniej klasy specjalistów. Należały do nich m.in. zakłady w Wyszkowie, Wołominie, Tłuszczu, Warszawie-Targówku, Ożarowie, Falenicy czy huta „Czechy” pod Garwolinem, a także dziesiątki innych rozsianych po całej Polsce – zwłaszcza na Śląsku i Dolnym Śląsku – oraz
kilka hut działających w samym Piotrkowie Trybunalskim.

Cały artykuł dostępny jest w nr 2/2026 "Szkła i ceramiki".  Zamów już teraz 

Zdjęcie: Absolwenci Technikum Przemysłu Szklarskiego ze swoimi nauczycielami i dyrekcją, rok 1955. Zdjęcie ze zbiorów Stanisława Piotrowskiego.