Organizowanie po raz pierwszy wydarzenia o międzynarodowym zasięgu zawsze budzi pytania i wątpliwości o trafność pomysłu, czasu i miejsca. I Międzynarodowe Triennale Rzeźby Ceramicznej okazało się strzałem w dziesiątkę. Odzew artystów był ogromny i zaskoczył chyba
samego organizatora – Stowarzyszenie Międzynarodowe Triennale Rzeźby Ceramicznej. Nadesłano aż 678 prac z 56 krajów. To niezaprzeczalny sukces pierwszej edycji tego międzynarodowego wydarzenia.
Do finałowego konkursu jurorzy w składzie: Monika Gass – New Ceramics, Niemcy, Aivars Baranovskis – Centrum Współczesnej Ceramiki, Muzeum Rothko, Łotwa, dr Anna Bober-Tubaj – dyrektor Muzeum Ceramiki w Bolesławcu, prof. Mirosław Kociński – Wydział Ceramiki i Szkła, ASP
im. E. Gepperta we Wrocławiu, Paulina Kurc-Maj – dyrektor Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku, dr Weronika Surma – Stowarzyszenie MTRC; Wydział Ceramiki i Szkła, ASP im. E. Gepperta we Wrocławiu, dr hab. Stanisław Brach, prof. uczelni – Stowarzyszenie MTRC; Wydział Rzeźby, ASP w Warszawie, wybrali 52 prace, które zostały zaprezentowane w Galerii Punkty Akademii Sztuk Pięknych na Wybrzeżu Kościuszkowskim w Warszawie.Jak wynika z relacji członków jury, wybór laureatów nie był łatwy. Poprzedziły go długie dyskusje, wnikliwe analizy, wymiana zdań, opinii i argumentów.
Grand Prix I Międzynarodowego Triennale Rzeźby Ceramicznej przyznano pochodzącej z Korei Południowej Hyunjin Kim za pracę Kümmel #9 (zdjęcie na okładce). Artystka wykonała ją w porcelanie, w technice odlewania i formowania ręcznego. Dla uzyskania efektu końcowego wykorzystała opiłki metalowe i zastosowała wypał redukcyjny. W uzasadnieniu werdyktu napisano: Nagroda została przyznana za dużą precyzję wykonania oraz wysoki poziom kultury artystycznej, widoczne zarówno w technicznym opanowaniu materiału, jak i w subtelnej warstwie wyrazu. Jury szczególnie doceniło umiejętność uchwycenia kruchości emocji oraz ich organicznego rozwoju w przestrzeni formy. Kümmel # to poruszające studium emocji, które – choć niewidzialne – zyskują tu namacalną, pełną napięcia strukturę.
| PEŁNA WERSJA A |
Zdjęcie: Łamiąc fale, Mette Maya Gregersen, masa kamionkowa, porcelana, technika ręcznego formowania i odcisk z formy, wypał 1280°C. Autor: Iza Sawicka
Magdalena Gazur – trendsetterka bolesławieckiej ceramiki
Podróż śladami porcelanowej litofanii
Szepty ziemi. Lokalny surowiec w praktyce ceramicznej
Krąg osobisty – dialog artystyczny na ceramicznych paterach
„Dom”. Wystawa ceramiki litewskiej w Gdańsk
Historia dekorowania polskiej porcelany metodą kalkomanii w latach 1890–1950
Światło „Zawiercia”. Wybrane przykłady szkła oświetleniowego w stylu art déco z huty szkła w Zawierciu
Szkliwa dla praktyka – na przełaj przez naukę i technikę. Język tlenków i mapy możliwości
Pigmenty ceramiczne. To one zmieniły porcelanę
Fajans pomorski. Dialog kultur utrwalony w ceramice regionu