Artykuły

Aleksandra J. Kasprzak, Kamila Baturo 

Pieczęć

Biorąc pod uwagę bardzo krótki okres działalności Huty Załęskiej, nie jest rzeczą zaskakującą, że na razie zidentyfikowana została tylko jedna pieczęć zawierająca jej nazwę. Jest to okrągły stempel zachowany wraz z niewielkim fragmentem korpusu butelki, najprawdopodobniej typu burgundzkiego, wykonanej z jasnozielonego szkła „leśnego”, obecnie pokrytego warstwą opalizującej korozji. Rozmieszczona wewnątrz zarysowanego cienką linią okręgu nazwa „H załonża[.]” otacza umieszczony w środkowym polu symbol „K 3” (Il. 1, 2)1. Pomimo nieco archaicznej ortografii i typografii, wyraźne kontury liter oraz wysokość reliefu wskazują raczej na zastosowanie metalowego i grawerowanego tłoka pieczętnego do znakowania wyrobów huty. Stempel ten stanowi część zespołu zabytków ruchomych, pozyskanych w trakcie badań archeologicznych prowadzonych w 1973 r. na terenie warszawskiego Zamku Królewskiego w okresie jego powojennej odbudowy.

Zważywszy na to, iż Huta Załęże, wprawdzie krótko czynna, znajdowała się jednak na terenach jednego z największych skupisk hut leśnych po zachodniej stronie Wisły, można założyć, że jej sygnatury będą się jeszcze pojawiać w zespołach zabytków ruchomych pozyskiwanych w trakcie przyszłych badań archeologicznych,

Pozorny kontrast pomiędzy skalą relatywnie niewielkich manufaktur typu „leśnego” oraz często bardzo krótkim okresem ich działalności, a ogromną ilością reliktów szklanych znajdywanych w depozytach archeologicznych świadczących o ich globalnej produkcji, wyjaśnia stopień zagęszczenia warsztatów występujący na danym obszarze ...

Cały artykuł dostępny w nr 4/2023 "Szkła i ceramiki". Zamów już teraz