Aurelija Seilienė
Niepozorne miasto Poniewież (lit. Panevėžys) na Litwie posiada ogromną kolekcję współczesnej ceramiki. Być może jego mieszkańcy nie do końca zdają sobie z tego sprawę, ale jest to znane miejsce dla światowych i polskich ceramików. Zacznijmy jednak od początku...
Historia sympozjów
Ponad trzy dekady temu, w 1989 r., z inicjatywy młodych studentów i absolwentów Wileńskiego Instytutu Sztuki (obecnie Wileńska Akademia Sztuk Pięknych, Litwa) zorganizowano pierwsze Międzynarodowe Sympozjum Ceramiczne w Poniewieżu, w którym wzięło udział 16 artystów z różnych dziedzin sztuki. Pierwsze międzynarodowe wydarzenie ceramiczne w Poniewieżu bardzo różniło się od obecnych sympozjów, ale charakteryzowało się wi gorem, młodzieńczą energią i intensywnym nastrojem twórczym.
Początki sympozjum sięgają 1977 r., kiedy to ceramik Alvydas Pakarklis rozpoczął pracę w fabryce szkła w Poniewieżu. Jego zainteresowanie ogniotrwałą masą kamionkową stosowaną w przemyśle szklarskim doprowadziło do eksperymentów z tym materiałem. Kiedy w 1990 r. założono Obywatelską Galerię Sztuki w Poniewieżu, wzięła ona na siebie odpowiedzialność za organizację sympozjów.
Cały artykuł dostępny w nr 4/2023 "Szkła i ceramiki". Zamów już teraz
Każdy fragment ma znaczenie – wywiad z prof. Mirosławem Kocińskim
Sylwetka Władysława Garnika
Maria Słaboń. 40 lat zapisane w szkle
Uwięzione w świetle — Maciej Zaborski
Litofanie i Formy Bio-Logiczne
Między kontrolą a przypadkiem. Katarzyna Krej
Ontologie formy. Dialog ceramiki i malarstwa – wywiad
Elżbieta Piwek-Białoborska (1922–1989). Ceramika – forma – dekoracja
Płynny dialog – zanurzenie i przepływ
Sztuka higieny. Lampy katalityczne