Aurelija Seilienė
Niepozorne miasto Poniewież (lit. Panevėžys) na Litwie posiada ogromną kolekcję współczesnej ceramiki. Być może jego mieszkańcy nie do końca zdają sobie z tego sprawę, ale jest to znane miejsce dla światowych i polskich ceramików. Zacznijmy jednak od początku...
Historia sympozjów
Ponad trzy dekady temu, w 1989 r., z inicjatywy młodych studentów i absolwentów Wileńskiego Instytutu Sztuki (obecnie Wileńska Akademia Sztuk Pięknych, Litwa) zorganizowano pierwsze Międzynarodowe Sympozjum Ceramiczne w Poniewieżu, w którym wzięło udział 16 artystów z różnych dziedzin sztuki. Pierwsze międzynarodowe wydarzenie ceramiczne w Poniewieżu bardzo różniło się od obecnych sympozjów, ale charakteryzowało się wi gorem, młodzieńczą energią i intensywnym nastrojem twórczym.
Początki sympozjum sięgają 1977 r., kiedy to ceramik Alvydas Pakarklis rozpoczął pracę w fabryce szkła w Poniewieżu. Jego zainteresowanie ogniotrwałą masą kamionkową stosowaną w przemyśle szklarskim doprowadziło do eksperymentów z tym materiałem. Kiedy w 1990 r. założono Obywatelską Galerię Sztuki w Poniewieżu, wzięła ona na siebie odpowiedzialność za organizację sympozjów.
Cały artykuł dostępny w nr 4/2023 "Szkła i ceramiki". Zamów już teraz
Magdalena Gazur – trendsetterka bolesławieckiej ceramiki
Podróż śladami porcelanowej litofanii
Szepty ziemi. Lokalny surowiec w praktyce ceramicznej
Krąg osobisty – dialog artystyczny na ceramicznych paterach
„Dom”. Wystawa ceramiki litewskiej w Gdańsk
Historia dekorowania polskiej porcelany metodą kalkomanii w latach 1890–1950
Światło „Zawiercia”. Wybrane przykłady szkła oświetleniowego w stylu art déco z huty szkła w Zawierciu
Szkliwa dla praktyka – na przełaj przez naukę i technikę. Język tlenków i mapy możliwości
Pigmenty ceramiczne. To one zmieniły porcelanę
Fajans pomorski. Dialog kultur utrwalony w ceramice regionu
