Szkło okienne z cholew (niem. Zylinderglas) – w taflarni następowało wydmuchanie (niem. Walzenglasverfahren) za pomocą piszczeli walca szklanego (cylindra), który po rozcięciu dna i szyjki oraz wzdłużnym rozcięciu był prostowany do kształtu płyty.
Nabier, nabel (niem. Nabel) – poszerzony koniec piszczeli, na który nabiera się porcję masy szklanej, m.in. do produkcji cholew.
Papysztyl, sztyl – uchwyt na piszczeli – drewniana nakładana oprawka piszczeli, za którą hutnik trzyma piszczel podczas formowania większych wyrobów szklanych, m.in. cholewę.
Prostownia, sztrekownia (niem. Streckofen) – piec używany przy prostowaniu cylindra w celu uzyskania tafli szkła. Według dostępnej literatury w skład zespołu wykonującego szkło okienne metodą ręczną wchodzili: tafelnik (hutnik majster), nabieracz, kulkarz, bańkarz i pomocnik. Nabieracz nabierał porcję szkła, kulkarz nadawał jej kształt jajowatej kulki, bańkarz, po ponownych nabraniach szkła, formował bańkę, hutnik wydmuchiwał i formował cholewy, pomocnik walcarz zaś pomagał przy otwieraniu dna cholewy i układał gotowe cholewy na kozłach.
Cały artykuł dostępny jest w nr 3/2025 "Szkła i ceramiki". Zamów już teraz
Rysunek: Proces kształtowania holewy
Magdalena Gazur – trendsetterka bolesławieckiej ceramiki
Podróż śladami porcelanowej litofanii
Szepty ziemi. Lokalny surowiec w praktyce ceramicznej
Krąg osobisty – dialog artystyczny na ceramicznych paterach
„Dom”. Wystawa ceramiki litewskiej w Gdańsk
Historia dekorowania polskiej porcelany metodą kalkomanii w latach 1890–1950
Światło „Zawiercia”. Wybrane przykłady szkła oświetleniowego w stylu art déco z huty szkła w Zawierciu
Szkliwa dla praktyka – na przełaj przez naukę i technikę. Język tlenków i mapy możliwości
Pigmenty ceramiczne. To one zmieniły porcelanę
Fajans pomorski. Dialog kultur utrwalony w ceramice regionu
