Artykuły

Autor: Samanta Michalewicz

L’État c’est moi!
Mówiąc Wersal, a właściwie Pałac Wersalski (sam Wersal to miasto na przedmieściach Paryża) nie sposób ominąć jego postaci. Louis XIV2, Król Słońce (fr. Le Roi Soleil) to jeden z najznamienitszych władców na kartach historii Europy. Uwodziciel, kontrowersyjny (odwołał m.in. Edykt nantejski zapewniający swobodę religijną we Francji) najdłużej panujący monarcha francuski (72 lata), który sprawował władzę absolutną, na której później wzorowali się inni monarchowie europejscy, i ten który poprzez swoje zamiłowanie do luksusu i wytworności, zapewnił Francji wizerunek eleganckiego i szykownego państwa, z czym kojarzona jest do dziś.

Trzecia największa atrakcja turystyczna Francji
Pałac Wersalski, fr. Château de Versailles, nazywany również Pałacem Słońca (Palais du Soleil) jest jednym z najpiękniejszych i największych pałaców świata, zaczął powstawać w 1661 roku, a jego architektami byli Jules Hardouin-Mansart oraz Louis Le Vau (swoją drogą twórca posiadłości w Vaux-le-Vicomte). To oni dwaj mieli znaczący wpływ na rozwój i ukształtowanie stylu Ludwika XIV, nazywanego również barokiem francuskim. Architektem ogrodów został zaś André Le Nôtre. Wszystko zaczęło się od rozbudowy skromnego zamku myśliwskiego. Ten był wzniesiony przez Ludwika XIII (ojca Króla Słońce) w miejscu gospody, w której zatrzymywał się przy okazji polowań wraz z dworzanami, którzy zaś narzekali na
ciasnotę i złe warunki miejsca. Przed kompleksem odwiedzanym rocznie przez 7-10 mln turystów rozciąga się 6 ha półkolistego placu (Place d`Armes), na którym stoi konny posąg Ludwika XIV oraz łączą się trzy aleje. Nieodzownym jego elementem są także trzy dziedzińce; Dziedziniec Ministrów (Cour des Ministres), Dziedziniec Królewski (Cour Royale) oraz Dziedziniec Marmurowy (Cour de Marbre), na którym znajduje się podwalina samego pałacu – Pałac Ludwika XIII z białego kamienia i czerwonej cegły. Sam kompleks pomimo swojego ogromnego splendoru,
znamienitego przykładu budowli wzniesionej wg założeń klasycyzmu barokowego oraz wpisania się w typ pałacu entre cour et jardin5 nie budzi tak ogromnego zdziwienia jak jego ogrody, w którym natura została kompletnie podporządkowana, zgeometryzowana, a jego forma stanowi pierwowzór ogrodu w typie francuskim.

Więcej w numerze 4/2020