Surowe i dzikie – tak mówimy o składnikach pochodzenia naturalnego, które pozyskujemy i z których tworzymy ceramiczne obiekty lub szkliwa, dla podkreślenia nieokiełznanych cech naturalnego surowca w świecie, który uprzemysłowiono wraz ze sztuką, czy tradycjami dawnego rzemiosła.
Ziemski pejzaż to mineralna kronika zdarzeń – powolnych procesów geologicznych, rozpisanych na miliony lat przemian, niepojmowalnych w perspektywie trwania ludzkiego życia, a także efektów gwałtownych żywiołów oraz konsekwencje ingerencji człowieka w ekosystemy i klimat. W fizycznych właściwościach naturalnych surowców, które mogą posłużyć do przygotowania szkliwa ceramicznego, kryje się ogromny potencjał narracyjny. Surowość i dzikość nie opisują jedynie pierwotnego, pozbawionego pośrednictwa producentów i sprzedawców, procesu własnoręcznego wydobycia nieprzetworzonego materiału, o którego parametrach technicznych wiadomo niewiele. Komfort, który zapewnia łatwa dostępność gotowych, zapakowanych w wygodne, czyste opakowania produktów z niemal dowolnego zakątka świata, przełożył się z pewnością na techniczną jakość wykonywanych obiektów ceramicznych, jednocześnie odbierając poczucie całkowitego uczestnictwa w procesie. Poszukiwania wokół naturalnych dzikich złóż są więc w pewnym sensie próbą ucieczki od tej sterylności, prowadzą w stronę dosłownego doświadczenia procesu w pełni. Dzika glina i surowce dają poczucie szorstkiej wolności, wyjścia poza ramy gotowych receptur i niewyczerpany potencjał nadawania znaczeń poszukiwaniom i eksperymentom.
Cały artykuł dostępny jest w nr 4/2025 "Szkła i ceramiki". Zamów już teraz
Zdjęcie: Naczynia pokryte szkliwem na bazie bazaltu z Lutyni na Dolnym Śląsku, 2023. Autor: Magdalena Łysiak
Magdalena Gazur – trendsetterka bolesławieckiej ceramiki
Podróż śladami porcelanowej litofanii
Szepty ziemi. Lokalny surowiec w praktyce ceramicznej
Krąg osobisty – dialog artystyczny na ceramicznych paterach
„Dom”. Wystawa ceramiki litewskiej w Gdańsk
Historia dekorowania polskiej porcelany metodą kalkomanii w latach 1890–1950
Światło „Zawiercia”. Wybrane przykłady szkła oświetleniowego w stylu art déco z huty szkła w Zawierciu
Szkliwa dla praktyka – na przełaj przez naukę i technikę. Język tlenków i mapy możliwości
Pigmenty ceramiczne. To one zmieniły porcelanę
Fajans pomorski. Dialog kultur utrwalony w ceramice regionu