Ten niezwykle dekoracyjny talerz został wykonany ze szkła trzywarstwowego lecz dwubarwnego. Warstwy szkła to: przezroczysto-bezbarwne, przejrzysto-jasnoniebieskie i przejrzysto-białawe. Ręcznie uformowano go hutniczo na gorąco poprzez powlekanie z zewnątrz, rozdmuchanie i roztoczenie. Ręcznie ozdobiono go szlifiersko na zimno poprzez płaskie i wgłębne kuglerskie rzeźbienie.
Talerz został wykonany w hucie szkła Josephinenhütte Glasfabrik w Szklarskiej Porębie Górnej (Schreiberhau) w latach 1848–1850. Projektantem formy, zdobień, barw oraz mas szklanych był dyplomowany technolog szkła Franz S. A. Pohl (1813–1884) zatrudniony jako kierownik
techniczny (inspektor) w Josephinenhütte Glasfabrik. Rzeźbienia wykonał szlifierz-kugler Benjamin Liebig (1814–1874), a malaturę, pozłotnik szkła Joseph Hauptmann (1808–przed 1874).
Każdy fragment ma znaczenie – wywiad z prof. Mirosławem Kocińskim
Sylwetka Władysława Garnika
Maria Słaboń. 40 lat zapisane w szkle
Uwięzione w świetle — Maciej Zaborski
Litofanie i Formy Bio-Logiczne
Między kontrolą a przypadkiem. Katarzyna Krej
Ontologie formy. Dialog ceramiki i malarstwa – wywiad
Elżbieta Piwek-Białoborska (1922–1989). Ceramika – forma – dekoracja
Płynny dialog – zanurzenie i przepływ
Sztuka higieny. Lampy katalityczne
