Piec do wytopu szkła – obiekt zbudowany z materiałów ogniotrwałych, dawniej opalany drewnem, węglem lub gazem generatorowym.
Piec wannowy, wanna (niem. Wanne) – piec, którego ściany i sklepienia są zbudowane z materiałów ogniotrwałych (krzemionka, rodzaje szamotu), zwany dynasem, odporny na działanie gorącej masy szklanej. Cała konstrukcja pieca jest związana uzbrojeniem ściągającym, czyli pionowymi metalowymi słupami zwanymi masztami (niem. Ankermast) i dodatkowymi ściągniętymi prętami oraz nakrętkami, tzw. ściągami, aby zapobiec ewentualnemu demontażowi na skutek nieodpowiedniej wytrzymałości na parcie boczne sklepienia.
Ze względu na uzupełnianie pieca w zestaw szklarski, z którego wytapiana jest masa szklana, wyróżnia się dwa podstawowe rodzaje pieców:
→ wyrobowe – zasyp zestawu następuje dopiero po opróżnieniu basenu; pracuje zazwyczaj w ciągu doby; (niem. Tageswanne),
→ ciągłe uzupełnianie wanny w zestaw następuje w sposób ciągły; (niem. Wannenofen)
Cały artykuł dostępny w nr 3/2023 "Szkła i ceramiki". Zamów już teraz
Magdalena Gazur – trendsetterka bolesławieckiej ceramiki
Podróż śladami porcelanowej litofanii
Szepty ziemi. Lokalny surowiec w praktyce ceramicznej
Krąg osobisty – dialog artystyczny na ceramicznych paterach
„Dom”. Wystawa ceramiki litewskiej w Gdańsk
Historia dekorowania polskiej porcelany metodą kalkomanii w latach 1890–1950
Światło „Zawiercia”. Wybrane przykłady szkła oświetleniowego w stylu art déco z huty szkła w Zawierciu
Szkliwa dla praktyka – na przełaj przez naukę i technikę. Język tlenków i mapy możliwości
Pigmenty ceramiczne. To one zmieniły porcelanę
Fajans pomorski. Dialog kultur utrwalony w ceramice regionu
