Barbara Szafirowska-Pape: W Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku trwa właśnie Twoja wystawa otwierająca cykl pokazów objętych wspólnym tytułem „Z ziemi i ognia / Out of the Earth and Fire”. Prezentujesz na niej dwa projekty. Czym kierowałeś się przy wyborze prac?
Michał Puszczyński: Koncepcja wystawy w dużej mierze jest zdeterminowana architekturą galerii Oranżeria w Orońsku. Prace pochodzą z lat 2019–2023. Kolekcję Krajobraz wypalonej ziemi wykonałem podczas pobytu na stypendium Fulbrighta w Northern Arizona University. Tytuł jest dwuznaczny; odnosi się do miejsca, w której powstawała, ale również dotyczy sposobu traktowania Ziemi przez nas.
Prace zostały wypalone w wysokich temperaturach w technice wypalania ceramiki drewnem. Kolekcja uzupełniona jest o obiekty powstałe w Polsce na przestrzeni ostatnich lat. Druki prezentowany projekt – Ekspansja został zrealizowany na ASP w Wrocławiu i w European Ceramic Workcenter w Holandii. Cykl tworzą monolityczne, białe formy, których używam jako blejtramów do różnych działań artystycznych. Oba projekty spaja glina – materiał, który jest częścią ziemi i współtworzy go ogień. Stąd też tytuł wystawy. Łączy je również sposób, w jaki tworzę i to, czego poszukuję w ceramice, w rzeźbie czy w sztuce.
Cały artykuł dostępny w nr 1/2024 "Szkła i ceramiki". Zamów już teraz
Każdy fragment ma znaczenie – wywiad z prof. Mirosławem Kocińskim
Sylwetka Władysława Garnika
Maria Słaboń. 40 lat zapisane w szkle
Uwięzione w świetle — Maciej Zaborski
Litofanie i Formy Bio-Logiczne
Między kontrolą a przypadkiem. Katarzyna Krej
Ontologie formy. Dialog ceramiki i malarstwa – wywiad
Elżbieta Piwek-Białoborska (1922–1989). Ceramika – forma – dekoracja
Płynny dialog – zanurzenie i przepływ
Sztuka higieny. Lampy katalityczne