Barbara Szafirowska-Pape: W Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku trwa właśnie Twoja wystawa otwierająca cykl pokazów objętych wspólnym tytułem „Z ziemi i ognia / Out of the Earth and Fire”. Prezentujesz na niej dwa projekty. Czym kierowałeś się przy wyborze prac?
Michał Puszczyński: Koncepcja wystawy w dużej mierze jest zdeterminowana architekturą galerii Oranżeria w Orońsku. Prace pochodzą z lat 2019–2023. Kolekcję Krajobraz wypalonej ziemi wykonałem podczas pobytu na stypendium Fulbrighta w Northern Arizona University. Tytuł jest dwuznaczny; odnosi się do miejsca, w której powstawała, ale również dotyczy sposobu traktowania Ziemi przez nas.
Prace zostały wypalone w wysokich temperaturach w technice wypalania ceramiki drewnem. Kolekcja uzupełniona jest o obiekty powstałe w Polsce na przestrzeni ostatnich lat. Druki prezentowany projekt – Ekspansja został zrealizowany na ASP w Wrocławiu i w European Ceramic Workcenter w Holandii. Cykl tworzą monolityczne, białe formy, których używam jako blejtramów do różnych działań artystycznych. Oba projekty spaja glina – materiał, który jest częścią ziemi i współtworzy go ogień. Stąd też tytuł wystawy. Łączy je również sposób, w jaki tworzę i to, czego poszukuję w ceramice, w rzeźbie czy w sztuce.
Cały artykuł dostępny w nr 1/2024 "Szkła i ceramiki". Zamów już teraz
Ludwik Fiedorowicz. Wczoraj i Dziś
Nigdy nie mówiłem, że jestem artystą. Stanisław Możdżeń
Surowa i dzika. Mineralna pamięć miejsca
O życiu i twórczości Władysławy Prucnal
Młode talenty – Kacper Pielaszek
„Porcelana TERAZ!”. Wałbrzych wraca do swoich korzeni
Uratowane dziedzictwo. Szkło użytkowe ze zbiorów Pałacu Schoena Muzeum w Sosnowcu
Szkliwa dla praktyka – na przełaj przez naukę i technikę. Część 1. Podstawy teoretyczne
Izabela Zdrzałka – pionierka, ceramiczka. Między dyscypliną a artystyczną swobodą
Master class. Sztuka toczenia – naczynie z pokrywką
