Barbara Szafirowska-Pape: W Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku trwa właśnie Twoja wystawa otwierająca cykl pokazów objętych wspólnym tytułem „Z ziemi i ognia / Out of the Earth and Fire”. Prezentujesz na niej dwa projekty. Czym kierowałeś się przy wyborze prac?
Michał Puszczyński: Koncepcja wystawy w dużej mierze jest zdeterminowana architekturą galerii Oranżeria w Orońsku. Prace pochodzą z lat 2019–2023. Kolekcję Krajobraz wypalonej ziemi wykonałem podczas pobytu na stypendium Fulbrighta w Northern Arizona University. Tytuł jest dwuznaczny; odnosi się do miejsca, w której powstawała, ale również dotyczy sposobu traktowania Ziemi przez nas.
Prace zostały wypalone w wysokich temperaturach w technice wypalania ceramiki drewnem. Kolekcja uzupełniona jest o obiekty powstałe w Polsce na przestrzeni ostatnich lat. Druki prezentowany projekt – Ekspansja został zrealizowany na ASP w Wrocławiu i w European Ceramic Workcenter w Holandii. Cykl tworzą monolityczne, białe formy, których używam jako blejtramów do różnych działań artystycznych. Oba projekty spaja glina – materiał, który jest częścią ziemi i współtworzy go ogień. Stąd też tytuł wystawy. Łączy je również sposób, w jaki tworzę i to, czego poszukuję w ceramice, w rzeźbie czy w sztuce.
Cały artykuł dostępny w nr 1/2024 "Szkła i ceramiki". Zamów już teraz
Magdalena Gazur – trendsetterka bolesławieckiej ceramiki
Podróż śladami porcelanowej litofanii
Szepty ziemi. Lokalny surowiec w praktyce ceramicznej
Krąg osobisty – dialog artystyczny na ceramicznych paterach
„Dom”. Wystawa ceramiki litewskiej w Gdańsk
Historia dekorowania polskiej porcelany metodą kalkomanii w latach 1890–1950
Światło „Zawiercia”. Wybrane przykłady szkła oświetleniowego w stylu art déco z huty szkła w Zawierciu
Szkliwa dla praktyka – na przełaj przez naukę i technikę. Język tlenków i mapy możliwości
Pigmenty ceramiczne. To one zmieniły porcelanę
Fajans pomorski. Dialog kultur utrwalony w ceramice regionu
