Każdy fragment ma znaczenie Prace prof. Mirosława Kocińskiego urzekają rytmiczną kompozycją, dyscypliną barwną i imponującą precyzją wykonania. Artysta świadomie sięga po starą technikę mozaiki, lecz nadaje jej zaskakująco współczesny wyraz.
Władysław Garnik Gdyby zebrać w jednej przestrzeni wszystkie obiekty sztuki, jakie stworzył Władysław Garnik – rzeźby, rysunki, malarstwo, fotografie, grafiki – okazałoby się, jak wiele je łączy, jak przenikają się wspólne tematy, wątki, sposoby narracji i sposoby budowania formy. Jak zarówno te ukształtowane za pomocą plątaniny kresek lub plam farby, jak i te lepione z mięsistej gliny wzajemnie się wspierają i uzupełniają, tworząc piękne, spójne widowisko.
.
Maria Słaboń – 40 lat zapisane w szkle Galeria Stara Łaźnia w Zawierciu jest jednym z nielicznych miejsc w Polsce, w którym można podziwiać stałą wystawę szkieł kryształowych produkowanych w zawierciańskiej hucie szkła.
Uwięzione w świetle — Maciej Zaborski W polskim szkle artystycznym są twórcy, których rozpoznaje się od razu: po konsekwencji w myśleniu o rzeźbie i świetle, po bezbłędnym wyczuciu materii i po tym, jak warsztat staje się u nich językiem wypowiedzi, a nie jedynie zestawem umiejętności.
Do tego grona bez wątpienia należy Maciej Zaborski – artysta i mistrz szkła w technice grawerowania, w tym autorskiej, mechanicznej techniki grawerunku w pełnej bryle.
Litofanie i Formy Bio-Logiczne Sztuka Ewy Szlachetki-Depak wyrasta z fascynacji naturą, światłem i ukrytymi strukturami rzeczywistości. Pracując z porcelaną i gliną, artystka tworzy rzeźby oraz instalacje inspirowane rytmami przyrody, wiedzą ciała i dawną techniką litofanii, w której obraz ujawnia się dopiero pod wpływem światła.
Między kontrolą a przypadkiem Prezentowana w marcu 2026 roku w Galerii M wystawa „Foreign Body” stała się punktem wyjścia do rozmowy o szkle jako materiale wymagającym, zmysłowym i nieprzewidywalnym. W swoich obiektach Katarzyna Krej balansuje między technologiczną precyzją a eksperymentem, kontrolą a przypadkiem, dekoracyjnością a cielesnością.
Młode talenty. Marta Olejniczak Artystka ceramiki. Urodziła się w 1996 roku w Kaliszu. W 2020 roku uzyskała tytuł magistra na kierunku sztuka i wzornictwo ceramiki na Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu pod opieką prof.
Historia jednego przedmiotu – wazon Witolda Turkiewicza W naszej pracowni, pośród szkła o różnych odcieniach i kształtach, stoi niepozorny, zielony wazonik z huty „Sudety”. Mały jak dłoń dziecka, a jednak ciężki od wspomnień.
Konferencja „Szkło w dialogu. Edukacja – technologia – design” We wrześniu 2023 roku rozpoczęto realizację projektu „Utworzenie Branżowego Centrum Umiejętności w dziedzinie przemysłu szklarskiego” (dofinansowanego przez UE w ramach Krajowego Planu Odbudowy), którego zwieńczeniem było uroczyste otwarcie BCU przy Zespole Szkół im.
Ontologie formy. Dialog ceramiki i malarstwa Punktem wyjścia do wspólnej wystawy Katarzyny Koczyńskiej-Kielan i Ewy Zawadzkiej, prezentowanej w Galerii Sztuki Pałacu Kultury Zagłębia w Dąbrowie Górniczej, było dostrzeżone przez artystki pokrewieństwo postaw twórczych oraz sposobów myślenia o formie, materii i przestrzeni – mimo że pracują w odmiennych mediach.
„Na słodko z Chodzieży” w Tomaszowie Lubelskim Tomaszów Lubelski zajmuje szczególne miejsce w historii polskiej porcelany. Działająca tu pod koniec XVIII oraz w pierwszej ćwierci XIX wieku manufaktura porcelany i fajansu należała do trzech najważniejszych zakładów ceramicznych funkcjonujących wówczas na Lubelszczyźnie, obok manufaktur w Białej Podlaskiej (1738–1768) i Lubartowie (1839–1850).
.
Elżbieta Piwek-Białoborska (1922–1989). Ceramika – forma – dekoracja Elżbieta Piwek-Białoborska zajmuje szczególne miejsce w historii polskiej sztuki użytkowej XX wieku. Jej działalność, rozpięta między projektowaniem przemysłowym a indywidualną wypowiedzią artystyczną, stanowi jedno z najpełniejszych świadectw potencjału ceramiki w powojennej Polsce.
Płynny dialog – zanurzenie i przepływ W Muzeum Powiatowym w Nysie prezentowana jest wystawa „Płynny dialog – artyści Katedry Szkła wrocławskiej Akademii Sztuk Pięknych. Stanowi ona wielowymiarową opowieść o naturze szkła, procesie twórczym oraz relacjach budowanych pomiędzy artystą,
materią i odbiorcą.
.
75-lecie Technikum Przemysłu Szklarskiego w Wołominie Technikum Przemysłu Szklarskiego funkcjonowało przez ponad 50 lat. Po jego likwidacji w tym samym budynku, w ramach zespołu szkół, działały kolejne technika oraz szkoły branżowe.
Magdalena Gazur – trendsetterka bolesławieckiej ceramiki Prezentacja najnowszych projektów dr Magdaleny Gazur w bolesławieckim Muzeum Ceramiki stanowi wspaniały pretekst do przedstawienia sylwetki artystki, która od 20 lat swoje pomysły konfrontuje z różną materią.
Magdalena Gazur projektuje nie tylko ceramikę dla Manufaktury w Bolesławcu, szkło dla Huty Szkła Kryształowego „Julia”, ale także przygotowuje wystawy dla wrocławskiego Muzeum Narodowego. Charakterystyczną bolesławiecką kobaltową kropkę przeniosła na wanny i umywalki Manufactury
Ravon, ramę rowerową Canyon, wełniane dywany i koronę miss Dolnego Śląska 2021.
Podróż śladami porcelanowej litofanii Podążając śladami porcelanowej litofanii, odbywam podróż zarówno w czasie, jak i w przestrzeni. Rozpoczynam ją od obserwacji litofanii Romana Szlachetki, następnie prowadzę własne eksperymenty z tą techniką, co ostatecznie doprowadza mnie do spotkania z dr Margaret Carney, autorką pierwszej i jednej z dwóch na świecie książek o litofanii.
Szepty ziemi. Lokalny surowiec w praktyce ceramicznej Dzięki rozwojowi technologii człowiek nauczył się wydobywać i przetwarzać minerały ukryte w głębi ziemi. Podróż przez kopalnie i nieczynne wyrobiska Dolnego Śląska pokazuje, jak długa i złożona jest droga surowej skały, zanim stanie się ona tworzywem przemysłu i materią w praktyce ceramicznej.
Nad wyrobiskiem
Trudno jednoznacznie nazwać uczucie, którego doznaje się, stojąc na półce skalnej otwartego wyrobiska.
Krąg osobisty – dialog artystyczny na ceramicznych paterach Inspiracją dla realizacji projektu stała się refleksja nad jednym z najciekawszych zjawisk w historii polskiej sztuki XX wieku, czyli połączeniem współczesnego malarstwa z ceramiką w ramach kolekcji pater Jana Styczyńskiego.
DOUBLE 24 – międzynarodowy plener ceramiczny w sercu południowych Chin Foshan (tł. Góra Buddy) to miasto w delcie Rzeki Perłowej, w prowincji Guangdong, które funkcjonuje w chińskiej świadomości jako miejsce szczególne. To kolebka sztuk walki, ojczyzna Wing Chun i Ip Mana, ale jednocześnie jedno z najstarszych i najważniejszych centrów produkcji ceramicznej w Azji.
Foshan – miasto ceramiki i kontrastów
Zaproszenie do udziału w projekcie stało się dla mnie impulsem do podróży i pierwszym osobistym mostem łączącym mnie z tym miejscem.
Home of Lithuanian Ceramics The Panevėžys International Ceramics Symposium, which has been taking place for more than three decades, represents roughly one third of the entire history of Lithuanian ceramics; for this reason, the event is of exceptional importance to the development of ceramics as an art form in the country.
„Dom”. Wystawa ceramiki litewskiej w Gdańsku Międzynarodowe Sympozjum Ceramiki w Poniewieżu (litew. Panevėžys), organizowane nieprzerwanie od ponad trzech dekad, obejmuje około jedną trzecią całej historii ceramiki litewskiej i odgrywa wyjątkową rolę w rozwoju ceramiki jako dziedziny sztuki w tym kraju. O jego randze dodatkowo świadczy fakt, że jest to najdłużej trwające wydarzenie ceramiczne na Litwie, które jednocześnie konsekwentnie pozostaje w dialogu z najważniejszymi nurtami sztuki współczesnej.
Profesjonalna ceramika na Litwie ukształtowała się dopiero w 1931 roku.
Jeden gest, jedno życie W ramach XV Festiwalu Wysokich Temperatur, organizowanego przez Akademię Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu, odbył się tradycyjnie Międzynarodowy Konkurs na Czarkę. Tegoroczna edycja przebiegała pod hasłem: Ichi-go ichi-e (一期一会) – Jeden gest, jedno życie.
Kuratorkami konkursu były Joanna Opalska-Brzecka i Weronika Surma.
Wybór laureatów był wyjątkowo trudny.
Szkło śląskie w XVIII wieku Szkła śląskie z końca XVII oraz z XVIII wieku od dziesiątków lat budzą duże zainteresowanie wśród prywatnych kolekcjonerów, są ozdobą kolekcji muzealnych i osiągają na aukcjach antykwarycznych znaczne ceny.
Pigmenty ceramiczne. To one zmieniły porcelanę W dniach 7–9 listopada br. w Miśni odbyło się pierwsze Międzynarodowe Sympozjum zorganizowane przez Meissen Porcelain Foundation i Manufakturę Miśnieńską. Tematem przewodnim wydarzenia było „Dziedzictwo Höroldta” w kontekście rozwoju pigmentów ceramicznych i technik dekoracji porcelany – od XVIII wieku po współczesność.
Fajans pomorski. Dialog kultur utrwalony w ceramice regionu Pojawienie się w Europie chińskiej porcelany, a następnie popularność holenderskich fajansów dekorowanych kobaltem na białym tle, wywarły wyraźny wpływ na rzemiosło ceramiczne obszaru dzisiejszego Pomorza.
Od Szczecina, gdzie w XVIII wieku wytwarzano tzw.
Ceramitec 2026 - najważniejsze międzynarodowe targi przemysłu ceramicznego Targi ceramitec 2026 to wiodące na świecie wydarzenie poświęcone maszynom, technologiom oraz materiałom dla przemysłu ceramicznego i metalurgii proszkowej. W dniach 24-26 marca 2026 roku Monachium stanie się globalnym centrum innowacji, wiedzy i biznesu dla specjalistów z branży.
Dlaczego warto odwiedzić ceramitec 2026?
Od momentu swojej premiery w 1979 roku ceramitec konsekwentnie buduje pozycję najważniejszego wydarzenia branżowego na świecie.
Ludwik Fiedorowicz. Wczoraj i Dziś Projekty Ludwika Fiedorowicza na trwałe wpisały się w kanon klasyki polskiego szkła, stając się świadectwem mistrzostwa formy i ponadczasowej elegancji. W Katalogu Polskich Projektantów Szkła twórca przedstawiany jest jako osoba „charakterna, bezkompromisowa i dążąca do perfekcji”.
Nigdy nie mówiłem, że jestem artystą W jego biografii można prześledzić historię wzornictwa, ale też realia pracy projektantów, którzy zaczynali swoją drogę w latach 50., w czasach, w których temat praw autorskich praktycznie nie istniał.
Surowa i dzika. Mineralna pamięć miejsca Surowe i dzikie – tak mówimy o składnikach pochodzenia naturalnego, które pozyskujemy i z których tworzymy ceramiczne obiekty lub szkliwa, dla podkreślenia nieokiełznanych cech naturalnego surowca w świecie, który uprzemysłowiono wraz ze sztuką, czy tradycjami dawnego rzemiosła.
Ziemski pejzaż to mineralna kronika zdarzeń – powolnych procesów geologicznych, rozpisanych na miliony lat przemian, niepojmowalnych w perspektywie trwania ludzkiego życia, a także efektów gwałtownych żywiołów oraz konsekwencje ingerencji człowieka w ekosystemy i klimat. W fizycznych właściwościach naturalnych surowców, które mogą posłużyć do przygotowania szkliwa ceramicznego, kryje się ogromny potencjał narracyjny. Surowość i dzikość nie opisują jedynie pierwotnego, pozbawionego pośrednictwa producentów i sprzedawców, procesu własnoręcznego wydobycia nieprzetworzonego materiału, o którego parametrach technicznych wiadomo niewiele.
Barbara Zworska-Raziuk. Sekrecje sztuki i życia Ciemność – światło. To opozycje lub też jedność, której nie dostrzegamy. Zatoczenie koła, zamknięcie okręgu. Początek i koniec. Oglądam zdjęcia prac Basi wybranych na wystawę – prace te iskrzą się światłem.
Jej szklane rzeźby fotografowane na tłach jasnych albo wynurzające się z czerni nierozpoznanej przestrzeni nieodmiennie migocą, mienią się refleksami.
Młode talenty – Kacper Pielaszek Artysta rzeźbiarz (ur. 1996 w Warszawie) ukończył Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych im. W. Gersona w Warszawie. W latach 2016–2021 studiował na Akademii Sztuk Pięknych w pracowniach kolejno dr.
Uratowane dziedzictwo. Szkło użytkowe ze zbiorów Pałacu Schoena Muzeum w Sosnowcu Kolekcja polskiego szkła użytkowego Pałacu Schoena Muzeum w Sosnowcu liczy sobie już 45 lat. Jej skromny zaczątek zgromadzono w Centralnej Wzorcowni Szkła (CWS) w Sosnowcu, otwartej w 1980 roku pod egidą Zjednoczenia Hut Szkła Gospodarczego i Technicznego „Vitropol”.
Celem kolekcji była prezentacja oferty handlowej wszystkich 14 państwowych wytwórni szkła gospodarczego i kryształowego, skierowanej do kontrahentów zagranicznych. Rok później Zjednoczenie zlikwidowano, a CWS przemianowano na Muzeum Szkła Współczesnego podległe następnej jednostce nadrzędnej przemysłu szklarskiego – Zrzeszeniu Przedsiębiorstw Przemysłu Szklarskiego. Po 1989 roku Zrzeszenie próbowało odnaleźć się w nowej rzeczywistości, ale ostatecznie w 1994 roku zostało postawione w stan upadłości, a zasoby szkła stały się częścią masy upadłości. Władze samorządowe Sosnowca wykupiły kolekcję i przekazały
do nowo powstałego, samorządowego Muzeum w Sosnowcu (od 2015 roku Pałac Schoena Muzeum w Sosnowcu).
1 
Newsletter